1. بالاخره منم وبلاگ خودمو ساختم، خوب من کی هستم؟ من 24 سالمه، دانشجو هستم البته کار هم می‏کنم و چند وقتیه که خيلی کارام زياد شده به همين خاطر به فکر وبلاگيدن هم افتادم!!! هر غذايی که فکرشو بکنی دوست دارم ولی از"ميرزا قاسمی" که يک غذا شمالی هست حالم به هم ميخوره، تند تند راه ميرم و يواش غذا می‏خورم. داستان کوتاه زياد می‏خونم چون هيچوقت حوصله رمان خوندن رو نداشتم. رشته‏ای که در دانشگاه خوندم يک رشته مهندسی هستش، الانم دارم توی اينجا ارشد می خونم ولی به هنر علاقه دارم، مخصوصا به سينما، عاشق فيلم صامت هستم. بيشتربرای فرار از زندگی واقعی سراغ فيلم ميرم.آخر هفته‏ها ميرم شنا ميکنم و گاهی هم کوه. ولی بيشتر وقتها تنهام، خوب من وقت ندارم به کسی توجه کنم کسی هم به من توجه نميکنه. يک سال پيش فکر می‏کردم که امکان نداره که من تا يک سال ديگه ايران بمونم ولی خوب الان به اين نتيجه رسيدم که که تو زندگی هر کسی هر چيزی امکان داره. از احمدی‏نژاد حالم به هم ميخوره ولی زيادم یهش فکر نميکنم آخه آدم به کسی که ازش بدش مياد که فکر نميکنه. تا حالا عاشق شدم، يعنی اينطور فکر می‏کنم، ولی تا حالا زير بارون نرقصيدم، خوب بسه ديگه!!!
2. مثل زيتون موقع نوشتن از شماره گذازی استفاده می‏کنم ، اينم که معلومه!!!

3. ديروز يکی از دوستام لطف کرد و برام بليط تاتر "يک زن، يک مرد" کار آزيتا حاجيان رو گرفت. ساعت پنج ازخونه راه افتادم ولی از اونجايی که که خونه ما ته تهرانه و شهر هم شلوغ، ساعت هفت و ربع رسيدم تاتر شهر که درها رو یسته بودن، دوستم هم که بليط دستش بود رفته بود توی سالن( مجيد خيلی نامردی). ولی از اونجايی که من به اين سادگی‏ها از رو نميرم با نگهبان تاتر صحبت کردم که در استراحت بين برنامه بليط رو براش ميارم و رفنم تو، حيف که جا تو سالن نبود و نيمه اول رو از بالکن ديدم

4. از تاتر بگم نه؟ نميدونم از چیه اون بگم از بازی خوب "مريلا زارعی" يا از مزه‏های "ارژنگ امير فضلی". بازی بقيه هم خوب بود. نور پردازی زيبا، دايلوگهای خوب ، نمايشنامه جالب برتولت برشت، دخترای خوشگل تماشاچی، کنايه‏های سنجيده به حکومت، حضور بازيگرها در بين تماشاچی‏ها در بعضی صحنه‏هاو اينکه تقريبا همه تاتر رو خانومها مي‏چرخوندن و در آخر باز هم " مريلا زارعی".

5. اسم اينجا رو همينجوری گذاشتم وعده‏گاه دليلی نداره !!!