1. چند تا از دوستاي قديمي رتبه‌هاي خوبي تو كنكور ارشد امسال بدست آوردن كه دلم ميخواد بهشون تبريك دوباره بگم، با اينكه ميدونم كه ارشد هم همچين آش دهن سوزي نيست. پسر شجاع كه امسال واقعا نتيجه خوبي گرفت و نتيجه زحمتاشو گرفت. يكي از دوستام هم با اينكه ازدواج كرده و هر روز تا ساعت 7 شب كار ميكنه، رتبه خوبي آورد كه من يكي رو واقعا شوكه كرد.
امسال اعلام كردن كه ظرفيت دوره‌هاي ارشد پنجاه درصد زياد شده، شايد در نظر اول اين خبر براي بعضيا مخصوصا كسايي كه كنكور دادن خبر خوبي باشه ولي واقعيت اينه كه در دراز مدت اين افزايش ظرفيت به ضرر همه است. داره فضايي كه براي مدرك مهندسي بوجود اومده براي مدرك ارشد هم تكرار ميشه، دوباره داستان تكراري فارغ‌التحصيل بيكار. واقعا اگه كار مناسب وجود داشته باشه چه نيازي به ادامه تحصيل احساس ميشه‌؟ يعني نياز علمي صنعت كشور رو ديگه مهندسا تامين نمي‌كنن كه نياز به فارغ‌التحصيل ارشد وجود داره؟

2. نميدونم فيلم " صورت زخمي" با بازي زيباي "آلپاچينو" رو ديدين يا نه؟ يكي از به ياد‌ماندني‌ترين صحنه‌‌هاي فيلم:
"توني" (آلپاچينو) در يك بار نشسته و داره مست ميكنه، خواننده بار داره يك آهنگ معروف از " فرانك سيناترا" رو ميخونه،‌ دوربين از نگاه يك آدم مست دنيا رو نشون ميده، همه چيز غير عادي و تا حدي جادويي و در اين فضاست كه دو گانگستر به سمت " آلپاچينو" شليك ميكنن و ...
اينو گوش بدين
3. خواهرم با پسرش از ايران رفتن و من موندمو يك دنيا خاطره از پسري كه بچگي خودمو يادم مياره. عاشق كارتون " لاكپشت‌هاي نينجا" بود عين خودم و هميشه طرفدار شخصيتاي بد كارتونا و باز هم مثل خودم.